Ιστορία

Ιστορία παλιά στο βιβλίο θα γράψω,

Μια καρδιά θα χαράξω με αίμα πολύ…

Ιστορία εμπρός δύο καρδιές ζωγραφίζω
και τους τοίχους γεμίζω
με αίμα πολύ…

Σαν θυμάμαι την ιστορίας μας,
ένα δάκρυ κυλά κι υποφέρω.
Η ιστορία μας δεν τελείωσε,
καρδιά μου εγώ αντέχω!

όσο σε θυμάμαι, τόσο υποφέρω!
Κι ούτε που με νοιάζει,
γιατί Σ’ αγαπώ…

Τα μάτια σου φωτιά
με χρώμα του ουρανού.
Η αγάπη σου καπνός,
μα για μένα είσαι φως!

Όπου υπάρχει φλόγα,
υπάρχει και φωτιά..
Ιστορία μου η αγάπη μας,
είναι πυρκαγιά.

Τι είναι αγάπη;
Τι είναι τελικά;
Ομίχλη έπεσε και δε βλέπω τη ζωγραφιά…

Αγάπη είναι πόνος, δάκρυ
χίλιες λέξεις!
Αγάπη είναι για μένανε,
του ονείρου μου οι σκέψεις

Άννα Κεκεμπάνου